اعتقاد به اینکه انبیاء واولیاء قابل این ریاست بودند
وچون خدا از ابتدا مى دانست که به این عهد وفا مى کنند. لذا ایشان را براى این امر بزرگ اختیار فرمود ودر سوره ى آل عمران، آیه ى ۳۰ (ان الله اصطفى آدم ونوحا وآل ابراهیم وآل عمران على العالمین ذریه بعضها من بعض)، اشاره به این معنى فرموده است.
از این عبارت دعا معلوم مى شود که تکلیف پیغمبر وامام زیادتر از تکالیف سایر مردم است، حتى اینکه مصائبى که براى ایشان پیش مى آید ومقدر مى شود باید راضى به آن باشند وبر آن صبر نمایند وبا اینکه قبلا علم به آن مصیبت دارند، چون بر تقدیر خدا ولطف است، از خود دفع نکنند، وسر تسلیم وانقیاد در پیش داشته باشند مانند آنکه حضرت امیر علیه السلام خبر داد که ابن ملجم قاتل او است ودر مقام دفع او برنیامد، وحضرت سید الشهدا علیه السلام عالم بود وخبر هم داد که: در کربلا شهید مى شود، وهر چه ممانعت کردند از سفر عراق سرباز نزد، وبا کمال شوق به طرف عراق حرکت فرمود، واز این لطف بى پایان دین اسلام رنگ نوینى به خود گرفت.
اصل – وقدمت لهم الذکر العلى، والثناء الجلى وأهبطت علیهم ملائکتک، وکرمتهم بوحیک.
ترجمه – ونام نیک ودرود واضح براى ایشان مقرر داشتى وفرستادى بر ایشان فرشتگان خود را، وتکریم واحترام کردى ایشان را به وحى خود.
شرح – چون خداوند عالم بود که این بزرگان کار را مطابق وظائف خود به انجام مى رسانند لذا ایشان را در کتب آسمانى مدح واضح نمود، تا بر اهل علم ودانش کمال ایشان ظاهر ولایح بوده باشد مانند آنکه نام پیغمبر صلى الله علیه وآله وسلم وائمه ى هدى در توریه وانجیل وکتابهاى آسمانى برده شده، وخدا ایشان را به جلالت یاد کرده است، ومانند آیاتى که درباره ى حضرت امیر علیه السلام وائمه در قرآن مندرج است که بعضى از آنها که بعد از این در این دعا ذکر شده است، شرح آن بیاید.
منبع:
وظائف الشیعه شرح دعاى ندبه
نویسنده: عباسعلى ادیب
بدون دیدگاه