مدح علم وخطاب خدا به ملائکه

مدح علم وخطاب خدا به ملائکه

مدح علم وخطاب خدا به ملائکه

اصل – ورفدتهم بعلمک.

ترجمه – ویارى کردى ایشان را به علم خود.

شرح – وفده یرفده من باب ضرب: اى اعانه.

افتخار انبیا واولیا به علم ایشانست. اولى کسى که خدا به علم او را مفتخر گردانید، حضرت آدم بود؛ واز همین جهت برترى بر ملائکه داشت که در سوره ى بقره آیه ى فرمود: (وعلم آدم الأسماء کلها ثم عرضهم على الملائکه فقال أنبئونى بأسماء هولاء ان کنتم صادقین * قالوا سبحانک لا علم لنا الا ما علمتنا انک انت العلیم الحکیم * قال یا آدم أنبئهم بأسمائهم فلقا أنبئهم بأسمائهم قال ألم اقل لکم انى أعلم غیب السموات وارض واعلم ما تبدون وما کنتم تکتمون).

یعنى تعلیم به آدم فرمود اسماء مقدسه را تماما، پس آن اسماء را بر ملائکه عرضه داشت که اگر مى توانید ودر دعواى خود صادق هستید از آن اسماء خبر دهید، گفتند: خدایا تو منزهى؛ ما علمى نداریم مگر به آنچه به ما تعلیم فرموده اى؛ وتو داناى حکیم هستى. خدا به آدم فرمود: ملائکه را به این اسماء آگاه کن. پس چون آدم به ایشان از آن اسماء خبر داد، خدا به ملائکه فرمود: آیا به شما نگفتم که: من به امور پنهانى آسمان وزمین دانایم وبه مطالبى که شما پنهان کنید یا آشکار سازید نیز آگاه مى باشم؟.

واین مطلب خود واضح است که بالاترین فضیلت علم است، از اینجا انبیاء واولیاء به علم فخر ومباهات مى نمودند. بلکه مقصد اصلى ایشان رسانیدن علم است به مردم، همچنانکه امیر المؤمنین علیه السلام بارها مى فرمود: سلونى قبل ان تفقدونى – یعنى: سئوال کنید از من پیش از آنکه مرا نیابید. وپیغمبر اکرم صلى الله علیه وآله وسلم فرمود: انا مدینه العلم وعلى بابها، فمن اراد المدینه فلیأتها من بابها، یعنى: من شهر علمم وعلى باب علمست. پس هر که خواهد طلب علم کند از در وارد شود، یعنى: از على طلب نماید.

وامیر المؤمنین علیه السلام در دیوان خود فرماید:

لا فضل الا لاهل العلم انهم

نقم بعلم ولا نبغى له بدلا

  على الهدى لمن استهدى ادلا

فالناس موتى واهل العلم احیاء

یعنى: هیچ فضیلتى نیست مگر براى اهل علم؛ زیرا که ایشانند راهنمایان براى هر کس که طالب هدایت باشد؟ قیام ما خانواده به علم مى باشد، وبدلى براى آن نمى جوئیم، مردمان همه مردگانند واهل علم ودانش زنده مى باشند.

اصل وجعلتهم الذریعه الیک، والوسیله الى رضوانک

ترجمه: وقرار دادى ایشان را واسطه به سوى خود، ووسیله به سوى خوشنودى خود.

 

منبع:

وظائف الشیعه شرح دعاى ندبه

نویسنده: عباسعلى ادیب

نظر دهيد