جهت چاپ PRINT و یا دریافت به صورت PDF این مطلب کلیک کنید

گفتار دهم: ورود رسول خدا و ابوبکر به مدینه:

فخررازی در دوازدهمین دلیل خود می‌نویسد:
الوجه الثانی عشر: أن رسول الله e حین دخل المدینه ما کان معه إلا أبو بکر، والأنصار ما رأوا مع رسول الله (ص) أحداً إلا أبا بکر، وذلک یدل على أنه کان یصطفیه لنفسه من بین أصحابه فی السفر والحضر، وأن أصحابنا زادوا علیه وقالوا: لما لم یحضر معه فی ذلک السفر أحد إلا أبو بکر، فلو قدرنا أنه توفى رسول الله (ص) فی ذلک السفر لزم أن لا یقوم بأمره إلا أبو بکر وأن لا یکون وصیه على أمته إلا أبو بکر، وأن لا یبلغ ما حدث من الوحی والتنزیل فی ذلک الطریق إلى أمته إلا أبو بکر، وکل ذلک یدل على الفضائل العالیه والدرجات الرفیعه لأبی بکر.
وجه دوازدهم: رسول خدا هنگامى وارد مدینه شدند، تنها ابوبکر را به همراه داشتند و انصار کسى را جز ابوبکر به همراه رسول خدا ندیدند. و این دلالت مى‌کند که رسول خدا از میان اصحابش، ابوبکر را براى سفر و حضورش برگزیده است. همفکران ما افزوده و گفته‌اند: از آن جائى که در این سفر فقط ابوبکر به همراه رسول خدا بوده، اگر برفرض رسول خدا در این سفر از دنیا مى‌رفتند، لازم مى‌آمد که کسى غیر از ابوبکر جانشین او و وصى بر امتش نباشد. همچنین هر آن چه که در مسیر راه بر آن حضرت وحى شد، کسى جز ابوبکر نمى‌توانست از آن خبر دهد. همه این‌ها دلالت بر فضائل عالى و درجات رفیعى براى ابوبکر دارد.

نقد و بررسی:
این استدلال فخررازى نیز همانند دیگر استدلال‌هایش، سست و بى‌پایه است؛ چرا که به اتفاق شیعه و سنى رسول خدا به تنهائى به طرف مدینه حرکت نکرده‌اند؛ بلکه از مکه دو نفر دیگر نیز به همراه آن حضرت بود و در طول مسیر نیز افراد دیگرى همچون ابا معبد و ام معبد به آن حضرت ایمان آورده و با ایشان به مدینه هجرت کردند.
پیش از این در پاسخ به سومین ادعاى فخررازى « تنها ابوبکر، به همراه رسول‌خدا (ص) باقى ماند» ثابت کردیم که عامر بن فهیره و عبد الله بن اریقط نیز به همراه ایشان از مکه خارج و به سوى مدینه حرکت کردند.
بنابراین، ابوبکر تنها کسى نبود که انصار با رسول خدا دیدند. اگر دیده شدن به همراه رسول خدا سبب شود که کسى خلیفه و جانشین بعد از رسول خدا شود، چرا این افتخار نصیب عامر بن فهیره و یا عبد الله اریقط نشود؟
استدلال به چنین مطالب سستی، حکایت از آن دارد که دستان دانشمندان سنى از دلایل محکم و منطقى براى اثبات مشروعیت خلافت ابوبکر خالى است و گرنه استدلال به چنین مطالب سخیفى دور از شأن یک عالم است.