– کودکى
غیبتیوسف از دوران کودکى آغاز شد .
و جاءت سیاره فارسلوا واردهم فادلى دلوه قال یا بشرى هذا غلام . (۱۰)
و (در همین حال) کاروانى فرا رسید و مامور آب را (در پى آب) فرستادند . او دلو را در چاه افکند. (ناگهان) صدا زد: مژده باد این کودکى است (زیبا و دوست داشتنى) !
غیبتیوسف زهرا علیه السلام نیز از دوران کودکى آغاز شد .
قال ابوعبدالله علیه السلام:
قال رسول الله صلى الله علیه و آله لابد للغلام من غیبته فقیل له ولم یا رسول الله؟ قال یخاف القتل . (۱۱)
امام صادق علیه السلام از پیامبر صلى الله علیه و آله نقل مىکند که حضرت فرمودند:
ناچار براى آن کودک (امام مهدى (عج)) غیبتى خواهد بود . پرسیده شد: براى چه؟ فرمودند: از ترس کشته شدن
حضرت مهدى (عج) در سال ۲۵۵ هجرى به دنیا آمد . آغاز غیبت صغرا نیز در سال ۲۶۰ هجرى است . بنابراین، ایشان در آغاز غیبت صغرى، ۵ ساله بودهاند .
۴- زیبایى و بخشندگى
همانگونه که یوسف در زیبایى و بخشندگى، شهرهى آفاق بود، یوسف زهرا علیه السلام نیز به بالاترین درجهى این دو ویژگى آراسته است .
عن ابى نصر قال سمعت ابا جعفر علیه السلام یقول:
فى صاحب هذا الامر اربع سنن من اربعه انبیاء . . . وسنه من یوسف من جماله و سخائه . . . . (۱۲)
ابى نصر مىگوید امام باقر علیه السلام فرمودند:
صاحب این امر (حضرت مهدى (عج)) با چهار پیامبر شباهتهایى دارد . . . شباهت او با یوسف، در زیبایى و بخشندگى اوست . . . .
رسول الله صلى الله علیه و آله فرمود:
لیبعثن الله عزوجل فى هذه الامه خلیفه یحثى المال حثیا و لا یعده عدا . (۱۳)
به زودى خداوند عزوجل در این امت، خلیفهاى را بر مىانگیزد که مال را بى آن که بشمارد، به دیگران مىبخشد .
۵- هراس
یوسف در عالم رؤیا دید که یازده ستاره و خورشید و ماه در برابرش سجده مىکنند، ولى به سفارش پدر از ترس مکر برادران، رؤیاى خویش را پنهان کرد .
اذ قال یوسف لابیه یا ابت انى رایت احد عشر کوکبا والشمس والقمر رایتهم لى ساجدین قال یا بنى لاتتقصص رؤیاک على اخوتک فیکیدوا لک کیدا . (۱۴)
(به یاد آور) هنگامى را که یوسف به پدرش گفت: پدر! من در خواب دیدم که یازده ستاره و خورشید و ماه در برابرم سجده مىکنند. (یعقوب) گفت: فرزندم! خواب خود را براى برادرانتبازگو مکن; زیرا براى تو نقشهى (خطرناکى) مىکشند .
یوسف زهرا علیه السلام نیز همین گونه است; یعنى به دلیل هراس از دشمنان، باید نام مبارکش پنهان باشد .
عن ابى خالد الکابلى قلت لمحمد بن على الباقر علیه السلام:
ارید ان تسمیه لى حتى اعرفه باسمه فقال: سالتنى والله یا ابا خالد عن سؤال مجهد ولقد سالتنى عن امر لوکنت محدثا به احدا لحدثتک ولقد سالتنى عن امر لو ان بنى فاطمه عرفوه حرصوا على ان یقطعوه بضعه بضعه . (۱۵) ابوخالد کابلى مىگوید به امام باقر علیه السلام عرض کردم:
نام مبارک او (حضرت حجت علیه السلام) را براى من بگویید تا او را به نام بشناسم . حضرت فرمودند: اى اباخالد! به خدا سوگند! پرسش زحمتانگیز و مشقت آورى از من پرسیدى و دربارهى مسالهاى از من پرسیدى که اگر گفتنى بود، به یقین به تو مىگفتم . تو دربارهى چیزى از من پرسش کردى که اگر بنى فاطمه او را بشناسند، حرص ورزند که او را تکه تکه کنند .
۶- ظلم
دلیل غیبتیوسف، ستم برادران در حق او بود، یعنى حسادت ورزیدن و به چاه افکندن او .
و اجمعوا ان یجعلوه فى غیابت الجب . (۱۶)
وتصمیم گرفتند وى را در نهان گاه چاه قرار دهند .
یکى از حکمت هاى غیبتیوسف زهرا علیه السلام نیز ستم حاکمان و طاغوتهاى خون آشام در حق آن حضرت است .
عن زراره بن اعین قال:
سمعت الصادق جعفربن محمد علیه السلام یقول: ان للقائم غیبه قبل ان یقوم قلت ولم ذلک جعلت فداک؟ قال یخاف و اشار بیده الى بطنه وعنقه . (۱۷)
زراره مىگوید:
از امام صادق علیه السلام شنیدم که فرمود: قائم (عج) پیش از قیامش غیبتى دارد . عرض کردم: فدایتشوم چرا؟ حضرت با اشاره به شکم و گردن مبارکشان فرمود (از کشته شدن) مىترسد .
طاغوتیان عصر ما در شمار، از طاغوتیان عصر تولد حضرت، کمتر و از نظر ابزار نظامى، ضعیفتر نیستند . خونآشامى و جنایت پیشهگىشان نیز به مراتب از آنان بیشتر است . پس آن ترس هنوز وجود دارد . به امید آن روزى که یاوران کارآمدى پرورش یابند تا بتوانند سپر بلاى حضرت باشند و او را از گزند حوادث در امان دارند; زیرا که فراهم آمدن چنین افرادى، پیش زمینهى فرا رسیدن روز موعود است .
۷- ریزش و رویش
برادران یوسف، او را به چاه افکندند; زیرا دلهاى شان از حسد آکنده بود . بنابراین، خوبىهاى او را نمىدیدند، ولى غریبهها از دیدن او مسرور گشتند و اظهار شادمانى کردند .
وجاءت سیاره فارسلوا واردهم فادلى دلوه قال یا بشرى هذا غلام . (۱۸)
و (در همین حال) کاروانى فرا رسید و مامور آب را (در پى آب) فرستادند . او، دلو خود را در چاه افکند. (ناگهان) صدا زد: مژده باد این کودکى است (زیبا و دوست داشتنى) !
هنگام رو به رو شدن با یوسف زهرا نیز برخى مسلمانان، بر وى شمشیر مىکشند; زیرا سینههایى آکنده از کینه دارند یا خود را از او بیشتر دوست دارند یا این که خود را زمام دار امور خویش مىدانند و در برابر راى و نظر او، راى و نظرى جداگانه براى خود قایلاند و یا . . . .
امام صادق علیه السلام فرمود: القائم (عج) یلقى فى حربه مالم یلق رسول الله صلى الله علیه و آله . ان رسول الله صلى الله علیه و آله اتاهم وهم یعبدون الحجاره منقوره وخشبا منحوته وان القائم یخرجون علیه فیتاولون علیه کتاب الله و یقاتلونه علیه . (۱۹)
قائم (عج) در پیکار خود با چنان چیزى رو به رو خواهد شد که رسول خدا صلى الله علیه و آله با آن رو به رو نگردید . همانا رسول خدا صلى الله علیه و آله در حالى به سوى مردم آمد که آنان، بتهاى سنگى و چوبهاى تراشیده را مىپرستیدند . ولى قائم (عج) چنان است که بر او مىشورند و کتاب خدا را بر ضد او تاویل مىکنند . آن گاه به استناد همان تاویل، با او به جنگ برمىخیزند .
در این میان، برخى بیگانگان هستند که از دیدنش خشنود مىشوند و به او مىپیوندند; زیرا با فطرتهایى پاک به سوى او مىروند و با چشمانى بىغرض به او مىنگرند .
امام صادق علیه السلام مىفرماید:
اذا خرج القائم (عج) خرج من هذا الامر من کان یرى انه من اهله و دخل فیه شبه عبده الشمس والقمر . (۲۰)
چون قائم (عج) قیام کند، کسى که خود را اهل این امر مىپنداشته است، از این امر بیرون مىروند . در مقابل، افرادى مانند خورشید پرستان و ماه پرستان، به آن مىپیوندند .
۸- بهاى اندک
کاروانیانى که یوسف را یافتند، او را به بهاى اندکى فروختند; زیرا از ارزش آن در یگانه، آگاهى نداشتند .
و شروه بثمن بخس دراهم معدود وکانوا فیه من الزاهدین . (۲۱)
و (سرانجام) او را به بهاى اندکى – چند درهم – فروختند و نسبتبه (فروختن) او بى رغبتبودند .
برخى شیعیان نیز به دلیل نا آگاهى از مقام و منزلتحضرت مهدى (عج) و از سر هواپرستى و دنیاخواهى، افتخار محبت و خدمتبه آستان او را، به بهاى اندکى فروخته و رشتهى پیوند خود را گسستهاند . تاریخ، نمونههاى فراوانى از این مردمان را به یاد دارد . براى مثال، از ابوطاهر محمد بن على بن بلال مىتوان نام برد . وى به طمع اموالى که از حضرت مهدى (عج) نزد او بود، آن را به محمد بن عثمان عمرى – سفیر دوم – نسپرد و ادعا کرد که خود وکیل حضرت مهدى (عج) است . حضرت مهدى (عج) نیز توفیقى در لعن او صادر کرد . (۲۲
(۱۰) – یوسف، ۱۹ .
(۱۱) – بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۹۵ .
(۱۲) – منتخب الاثر، ص ۳۷۱ .
(۱۳) – معجم احادیث الامام المهدى، ج ۱، ص ۲۴۰ .
(۱۴) – یوسف، ۴ و ۵ .
(۱۵) – غیبت نعمانى، ص ۴۱۴ .
(۱۶) – یوسف، ۱۵ .
(۱۷) – کمال الدین، ج ۲، ص ۱۵۷ .
(۱۸) – یوسف، ۱۹ .
(۱۹) – غیبت نعمانى، ص ۴۲۴ .
(۲۰) – همان، ص ۴۵۰ .
(۲۱) – یوسف، ۲۰ .
(۲۲) – غیبت طوسى، ص ۴۰۰
بدون دیدگاه