حجت الاسلام قرائتی : حسينيه درست مي كنيم جمعيت را در حسينيه مي‌كشيم و خانه‌ي خدا را خلوت مي‌كنيم !!!

حجت الاسلام قرائتی : حسینیه درست می کنیم جمعیت را در حسینیه می‌کشیم و خانه‌ی خدا را خلوت می‌کنیم !!!

حجت الاسلام قرائتی : حسینیه درست می کنیم جمعیت را در حسینیه می‌کشیم و خانه‌ی خدا را خلوت می‌کنیم !

حجت الاسلام محسن قرائتی در اخرین برنامه درسهایی از قران که پنجشنبه شب گذشته که از سیمای جمهوری اسلامی پخش شد به بیان علل قیام حضرت سیدالشهدا ( علیه السلام) پرداخت .

عنوان برنامه این هفته ی درسهایی از قران ، قیام امام حسین(علیه‌السلام) برای امر به معروف نام داشت .

حجت الاسلام قرائتی در ابتدا اظهار داشت : اول محرم هفته‌ی امر به معروف و نهی از منکر است. حالا چرا هفته‌ی امر به معروف و نهی از منکر؟ به خاطر اینکه به امام حسین گفتند: چرا کربلا می‌روی؟ گفت: «انی أُرید» من اراده کردم، تصمیم گرفتم. «إنی أرید أن آمر بالمعروف» (مجموعه ورام/ج۲/ص۱۱) ‏من تصمیم گرفتم امر به معروف کنم. «و أنهى عن المنکر» می‌خواهم از منکر جلوگیری کنم. «عن المنکر». البته خود شناخت معروف و منکر هم مهم است.

وی همچنین در ادامه افزود : در عزاداری‌های ما منکر است. بی‌وقت طبل زدن، بلندگوی حسینیه و مسجد همسایه‌ها را اذیت کردن. جلسه‌ها را آنقدر طول بدهیم که نماز صبح از بین برود. در مجلسی که هوایش برای همه است، دو نفر بیایند، ده نفر بیایند، سیگار بکشند و تجاوز به حریم هوایی افراد دیگر بکنند. خوب این بنده خدا این طرف نشسته چه گناهی دارد که من هوای ایشان را دودی کردم؟ کسی که می‌خواهد سیگار بکشد، در تاکسی و در اتوبوس نباید سیگار بکشد، هوای اتوبوس برای همه است. اینها منکرات است. سر مردم را بند کردن به چیزهایی که نه واجب است، نه مستحب است. من یک اصلی را می‌گویم بلکه انشاءالله در روضه‌های ما یک تحولی پیدا شود. اصل هم از خودم نیست، از اسلام است. آنچه گفته می‌شود و آنچه شنیده می‌شود باید چهار شرط داشته باشد. وگرنه گوینده و شنونده قیامت باید جواب بدهند.

قزائتی در ادامه با اهمیت امر به معروف در قیام کربلا افزود :معروف چیست؟ نماز. معروف چیست؟ عفاف، حجاب. منکر چیست؟ مردم آزاری. منکر چیست؟ کسی را از سر جایش بلند کنی. بلندگوهای ما. منکر چیست؟ جلسه را معطل کرده و چیزی یاد مردم نمی‌دهیم. منکر چیست؟ حسینیه درست می کنیم جمعیت را در حسینیه می‌کشیم و خانه‌ی خدا را خلوت می‌کنیم. به هر حال قیام امام حسین برای امر به معروف و نهی از منکر بود. سعی کنیم هرکس هر کاری می‌کند، و ما هم نیاز به نصیحت داریم.

۴ نظر

  1. زینب السادات گفت:

    جناب آقای قرائتی . حسینیه هم وقف است و برای خداست و تقابلی با مسجد ندارد . چطور شما وقف را از مقوله منکر می دانید . بلند گو هم اگر در جامعه نباشد فرهنگ بلندگوی کفر جامعه را میگیرد . جنابعالی از طریق همین حسینیه ها و مساجد و تکایا با دبن خدا آشنا شدید و همین بلند گوها بود در دوران شاه شما را با دین و مذهب آشنا کرد و الا اگر مثل کشورهای اروپائی بود که نه سر و صدائی در کار باشد و نه التهابی برای دین و مذهب ، نه انقلابی شده بود و نه سر و صدائی بر علیه آمریکا و روسیه . جنابعالی ملتفت باشید که آمریکا هزینه کرده است که هیآت را از رونق بیندازد و انتقاد کردن برای شنونده جذابیت دارد ولی می تواند آثار مخرب عظیمی را از خویش برجای بگذارد .

  2. حمید گفت:

    در حسینیه هم ذکر خدا و اهل بیت است و هم نماز جماعت وهم قرائت قرآن , خداوند تبارک وتعالى هم عرش خود را آراسته با ذکر امام حسین علیه السلام قال رسول (ص) رایت مکتوب على ساق العرش : ان الحسین مصباح الهدا و سفینه النجاه , امام صادق علیه السلام فرمودند : همه ما اهل بیت کشتی نجاتیم ولى کشتی امام حسین علیه السلام سریعتر و درب هدایتش بزرکتر است

  3. سید گفت:

    اگر کسی نماز خوان شده است از برکت اقامه عزاداری در حسینیه ها و شرکت در آنهاست . حرف شما با خوارج نهروان فرقی ندارد

  4. محمد اصغری گفت:

    با سلام خدمت شما و همه ی عزیزانی که نظر خود را داده اند

    شاید شما عزیزان که به سخنرانی جناب آقای قرائتی خورده گرفته اید به دلیل آن باشد که منظور ایشان را متوجه نشده اید و یا شاید ایشان منظور خود را واضح نگفته اند.

    من مطمئن هستم که منظور ایشان نرفتن به حسینیه ها  و خالی گذاشتن آنها وعزاداری نکردن برای امام حسین (ع) نبوده و نیست . شما از این بعد به این موضوع نگاه کنید که  اگرحسینیه(برای عزاداری کردن) را در یک طرف و نماز اول وقت در مسجد(خانه ی خدا) در  طرف دیگر باشد شما کدام را در اولویت قرار می دهید.؟ به حسینیه میروید و سینه می زنید یا به خانه ی خدا رفته و نماز به جماعت می خوانید و بعد به عزاداری می پردازید؟مگر امام حسین (ع)خود،در آن شرایط سخت روز عاشورا نماز اول وقت را به دیگر کارها  ترجیح ندادند. آیا درست است که به بهانه ی سینه زنی در حسینیه ها مساجدهای ما خالی شود ؟!

    حال به فرمایش دیگر آقای قرائتی می پردازم که ایشا فرمودند:که نباید عزاداری های ما  باعث اذیت و آزار مردم شود.

    کجای این حرف نادرست است؟ اگر خدایی ناکرده شما  ویا یکی از عزیزانتان و یا خود من مریض باشیم ونیاز به استراحت داشته باشیم. و حسینیه ای در نزدیکی ما با بلندگوهای گوش خراش باشد خود ما به اون حسینیه با اون عزاداری اش خورده نمی گیریم؟؟ اگر در مسیری  توسط حسینیه ای راهبندان شود و مریضی نیاز مبرم به بیمارستان داشته باش ولی مریض به دلیل اجتماع آن سینه زنان و راهبندان (بی دلیل)آنها  جان خود را از دست دهد آیا  نام آن  سینه زنی را می توان حسینی گذاشت؟؟منظور ایشان این نبوده که از بلندگوو … استفاده نشود،بلکه به درستی و بدور از مردم آزاری استفاده شود،

    در پایان گفته هایم این مطلب را هم اضافه می کنم که

    شیخ صدوق (ره) در امالی از ابراهیم بن ابی المحمود روایت کرده که امام رضا علیه السّلام فرمودند: ماه محرم ماهی بود که اهالی جاهلیت، جنگ و قتال را در آن ماه حرام می‌دانستند، ولی این امت جفاکار خون‌های ما را در آن ماه حلال دانستند و حرمت ما را هتک کرده و زنان و فرزندان ما را در آن ماه اسیر کردند. آتش در خیمه‌های ما افروخته و اموال ما را غارت کردند. حرمت حضرت رسالت (صلی الله علیه و آله) را در حق ما رعایت نکردند.

    همانا مصیبت شهادت حسین (علیه السّلام) دیده‌های ما را مجروح گردانید و اشک ما را جاری کرده . عزیز ما را ذلیل گردانیده است و زمین کربلا مورث کرب و بلاء ما گردید.

    پس باید بر حسین بگریند، همانا گریه بر آن حضرت گناهان بزرگ را فرو می‌ریزد.

    سپس حضرت رضا علیه السّلام فرمودند: پدرم چون ماه محرم داخل می‌شد کسی آن حضرت را خندان نمی‌دید. و اندوه و حزن پیوسته بر او غالب می‌شد تا روز عاشورا. آن روز، روز مصیبت و حزن و گریه او بود و می‌فرمود: امروز روزی است که حسین (علیه السّلام) شهید شده است.

    و همچنین شیخ صدوق از آن حضرت روایت کرده: هر که روز عاشورا روز مصیبت و اندوه گریه او باشد حق تعالی روز قیامت را برای او روز شادی و سرور گرداند و دیده‌گانش در بهشت به نور ما روشن شود. (۵)

نظر دهيد