آیا در روایات آمده که موقع سلام به امام زمان (عج) سر را تا اندازه ى رکوع یا کم تر، خم کنند؟
از بعضى از روایات، استفاده مى شود که هر گاه اسم مبارک امام زمان (عج) مخصوصاً لفظ «قائم» ذکر شود، باید احترام و تعظیمى انجام بگیرد. این که پیروان آن حضرت با شنیدن این لفظ، مى ایستند، عمل مستحبى است و ریشه ى مذهبى و روایتى دارد. این کار، حتّى در زمان امام صادق(علیه السلام) نیز معمول بوده است. وقتى از امام صادق(علیه السلام) علّت قیام را پرسیدند، در جواب فرمود:
صاحب الأمر (عج) غیبتى دارد بسیار طولانى و از کثرت لطف و محبّتى که به دوستانش دارد، هر کس وى را با لقب «قائم»، یاد کند، آن جناب هم نظر لطفى به او خواهد کرد; چون، در این حال، مورد توجّه امام واقع مى شود. سزاوار است از باب احترام، به پاخیزد و تعجیل فرجش را از خدا بخواهد.[۱]
بنابراین، اظهار ادب، شعار مذهبى است، اگر چه واجب نیست; هم چنین نقل شده است که در خراسان، در حضور امام رضا(علیه السلام) دعبل خزاعى (شاعر اهل بیت) وقتى که قصیده ى معروف خود (قصیده تائیه) را براى حضرت سرود و به این قسمت از شعر رسید:
خروج إمام لامحاله خارج *** یقوم على اسم الله بالبرکات[۲]
امام رضا(علیه السلام) بر روى پاهاى مبارک خود ایستاد و سر نازنین خود را به سوى زمین خم کرد، سپس کف دست راست خود را بر سرگذاشت و فرمود:
اَللهم عَجِّلْ فَرَجَهُ و سَهِّل مَخْرَجَهُ و انصرنا به نصراً عزیزاً;[۳]خداوندا! در ظهورش شتاب کن و راه ظهورش را آسان گردان و ما را به وسیله ى او، نصرتى عزیز فرما.
با توجّه به این روایت و این که سیره ى اهل بیت(علیهم السلام) نیز مانند گفتار آنان، قابل تبعیّت است، مى شود استفاده کرد که این عمل، یک نوع عمل مستحبى است.
[۱]. على یزدى حائرى، الزام الناصب، ج ۱، ص ۲۷۱٫
[۲]. شیخ عباس قمى، منتهى الآمال، ج ۲، ص ۶۵۳٫
[۳]. همان.
منبع : بینش نو
بدون دیدگاه