ضرورت حکومت عدل جهانى را از راه تکامل چگونه مى توان تبیین کرد؟
انسان مانند یک نهال است که استعداد ویژه اى براى رسیدن به کمال در او وجود دارد واحتیاج او به عوامل بیرونى براى شکوفایى این استعداد است. انسان در اثر همه جانبه بودن تکاملش، تدریجا از وابستگى اش به محیط طبیعى واجتماعى کاسته وبه نوعى وارستگى که مساوى است با وابستگى به عقیده وایمان وایدئولوژى افزوده مى شود، ودر اینده به ازادى کامل معنوى یعنى وابستگى کامل به عقیده وایمان ومسلک وایدئولوژى خواهد رسید.
برحسب این بینش از ویژگى هاى انسان، تضادّ درونى اوست میان جنبه هاى مادى وجنبه هاى معنوى. نبرد درونى انسان خواه ناخواه به نبرد میان گروه ها وانسان ها کشیده مى شود، یعنى نبرد میان انسان کمال یافته از یک طرف وانسان منحطّ از طرفى دیگر.
نتیجه اینکه: بشر احتیاج دارد به نیرویى غیبى ورهبرى الهى تا به کمک او عدل وتوحید وکمال را در سرتاسر گیتى گسترش داده ونیروهاى مخالف را نابود سازد.
بدون دیدگاه