مقصود از نداى اسمانى در علایم ظهور چیست؟
در این مورد سه دسته روایت وجود دارد:
۱ – روایاتى که دلالت بر وجود ندا به صورت اجمال دارد، واینکه این ندا از علایم حتمى ظهور حضرت مهدى علیه السلام است.(۱۷)
۲ – دسته دوم روایاتى است که دلالت بر دو گونه ندا دارد: یکى نداى به حقّ که در ابتدا پدید مى اید، ودیگرى نداى به باطل که بعد از ان است.(۱۸)
۳ – در برخى از روایات نیز اشاره شده که ندا به اسم قائم است.(۱۹)
با نظرى به مجموع احادیث (صیحه وفزع ونداى اسمانى) پى مى بریم که تمام انها به یک معناى مشترک اشاره دارند، گر چه با تعبیرهاى مختلف آمده اند وبر این ادّعا مى توان شواهدى اقامه نمود:
الف. صیحه وندا هر دو به جبرئیل نسبت داده شده است.
ب. وقت هر دو در یک زمان یعنى شب جمعه، بیست وسوم ماه رمضان معین شده است.
ج. اثار این دو یکسان بیان شده است.
پی نوشت :
(۱۷) کمال الدین، ص ۶۴۹٫
(۱۸) الغیبه، نعمانى، ص ۲۵۴٫
(۱۹) کمال الدین، ص ۳۲۸، ح ۷٫
موعود شناسى وپاسخ به شبهات
بدون دیدگاه