امام صادق (علیه السلام) در دعایی چنین حالتی را برای تقرب به خدا انتخاب کرده است. دل خاضع در برابر خدا، بدن فروتن در برابر ولی او و قلب متواضع در برابر امامان هادی (علیهم السلام).در مکیال المکارم آمده است که منظور از «ولی» در این حدیث، حضرت خاتم الاوصیاء، بقیه الله الاعظم (ارواحنا له الفداء) است.

یعنی علاوه بر اینکه در برابر حضرت مهدی (ع) باید متواضع باشیم باید بدنی فروتن نیز داشته باشیم.

اما بدن فروتن چه بدنی است؟

صاحب مکیال المکارم (۲) خشوع و فروتنی بدن را، خدمت کردن به حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه) می داند. علاوه بر آن وقتی مخاطبِ سخن و عمل خود را حضرت صاحب الامر (عج) قرار می دهیم، باید چنان در برابر آن حضرت فروتن باشیم، که از تک تک اعضا بدن، بنده واری و خدمتگزاری سرازیر شود و بدانیم آن که مقابل ماست، صاحب ماست. صاحب نفس، جان، مال و دیگر دارایی های ماست؛ چرا که:

«النبیُّ اولی بالمومنینَ من اَنفُسِهم» (۳)

(نبی به مومنان از خودشان سزاوارتر است.)

و این مقام پس از نبی از آن ولی اوست. و در زمان ما، ولی، حضرت محمد بن حسن (ع) است.

بنابراین  یکی از مهمترین وظایف منتظران، خدمت به حضرت با اعضاء بدن است. این خدمتگزاری می تواند به شیوه های مختلفی باشد. از خادم مسجد جمکران شدن تا مطالعه و تحقیق در موضوعات مهدوی گرفته و حتی تبلیغات و بحث درباره ی مهدی موعود (عج)، در دایره ی مصادیق خدمت می گنجد.

پی نوشت:

۱٫جمال الاسبوع، ص ۲۳۰
۲٫سید محمد تقی موسوی اصفهانی، معروف به فقیه احمد آبادی، صاحب کتاب گران سنگ مکیال المکارم است. او این کتاب را به سفارش خود حضرت مهدی (ع) نوشته است.
۳٫احزاب/ ۶

منبع: تکالیف منتظران به نقل از مکیال المکارم. با تصرف